18.08.2003

Nowe prawo upadłościowe cz. I

1 października 2003 r. wejdzie w życie nowa ustawa – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. 2003, Nr 60, poz. 535). Zgodnie z art. 1 Ustawy nowe prawo (postępowanie naprawcze jest nowością w porządku prawnym) ma zastosowanie do wspólnego dochodzenia roszczeń wierzycieli od dłużników niewypłacalnych, reguluje skutki ogłoszenia upadłości oraz zasady postępowania naprawczego.

Postępowanie powinno być prowadzone w sposób zapewniający wierzycielom zaspokojenie roszczeń w najwyższym stopniu. Nowością będzie dążenie – jeśli będzie to możliwe z racjonalnych względów – do zachowania dotychczasowego przedsiębiorstwa dłużnika.

Postępowanie może zostać wszczęte m.in. na wniosek:

  • dłużnika lub każdego z jego wierzycieli,
  • wspólnika odpowiadającego bez ograniczenia za zobowiązania spółki w stosunku do spółki jawnej, partnerskiej, komandytowej oraz komandytowo-akcyjnej,
  • w stosunku do osoby prawnej oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej – każdego, kto ma prawo je reprezentować,
  • w stosunku do dłużnika, któremu udzielono pomocy publicznej o wartości przekraczającej 100.000 euro – organu udzielającego pomocy.

Podmioty postępowania

Przepisy ustawy mają zastosowanie do:

  1. dłużników będących przedsiębiorcami – przedsiębiorcą jest „osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową”;
  2. spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych nieprowadzących działalności gospodarczej;
  3. wspólników osobowych spółek handlowych, którzy ponoszą odpowiedzialność bez ograniczeń za zobowiązania spółki;
  4. wspólników spółki partnerskiej;
  5. oddziałów banków zagranicznych.

Nie można ogłosić upadłości m.in. Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego.

Podstawy ogłoszenia upadłości

Upadłość jest ogłaszana w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Niewypłacalność zachodzi, jeżeli dłużnik nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań. Dłużnik (który jest osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej) będzie uznany za niewypłacalnego także, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość posiadanego majątku, nawet wtedy, gdy wymagalne zobowiązania na bieżąco wykonuje.

Sąd będzie miał możliwość oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli opóźnienie wynikłe z niewykonywania zobowiązań nie przekroczy trzech miesięcy, a suma niewykonanych zobowiązań nie przekracza 10 proc. wartości bilansowej przedsiębiorstwa. Sąd nie oddali wniosku, jeżeli niewykonanie zobowiązań ma charakter trwały oraz gdy oddalenie wniosku może spowodować pokrzywdzenie wierzycieli.

W przypadku uprawdopodobnienia, że w drodze układu wierzyciele mogą zostać zaspokojeni w stopniu wyższym, niż po przeprowadzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku dłużnika, sąd ogłasza upadłość z możliwością zawarcia układu. Dotychczasowe zachowanie dłużnika nie może jednak budzić wątpliwości, że układ zostanie dokonany.

Wniosek o ogłoszenie upadłości

Dłużnik jest obowiązany zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości. Wniosek powinien zawierać dane dłużnika, oznaczenie miejsca, w którym znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika, wskazanie okoliczności uzasadniających złożenie wniosku, informację czy dłużnik jest spółką publiczną, informację czy dłużnik jest uczestnikiem systemu rozrachunku papierów wartościowych.

Dłużnik składający wniosek powinien określić, czy wnosi o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu, czy też o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku. Złożenie wniosku rozpoczyna postępowanie.

Prawo upadłościowe cz. II -->

Udostępnij artykuł

Komentarze na forum

0