Jacek Santorski: Adrenalina kręci jak złoto

1/1

Czy pochodzi pan z rodziny o tradycjach biznesowych?
Wychowałem się w rodzinie o silnych tradycjach inteligenckich i etosie ziemiańskim, ale na granicy ubóstwa. I ja byłem pierwszym, który ten ziemiański, inteligencki, zupełnie niebiznesowy etos przełamał. U nas nikt nigdy nie zajmował się handlem. Mój ojciec, architekt, który potem wyjechał za granicę i stamtąd przyglądał się moim przedsiębiorczym zachowaniom, ubolewał nad nimi niezwykle.

Ktoś kto, kto ocenia biznesy przez pryzmat modelu analitycznego używanego w funduszach inwestycyjnych, mógłby uznać, że przegrał pan dwie firmy.
Rzeczywiście, taki analityk mógłby nawet powiedzieć: „Santorski, kiepas z ciebie. Miałeś dwie rozpoznawalne marki – Laboratorium Psychoedukacji i wydawnictwo Santorski&Co – i nic ci z nich nie zostało”. Jednak ja podchodzę do tego inaczej: dużo się nauczyłem – choć finansowo wyszedłem na zero, to PR-owo bardzo wiele zyskałem. I dzięki temu zrealizowałem swoją wizję i mam dziś firmę konsultingową, która dobrze zarabia.

Fragment wywiadu opublikowanego w miesięczniku Własny Biznes Franchising nr 6/2007