28.12.2015

Uwaga, remanent!

Radzimy, jak dobrze zrobić inwentaryzację.

Remanent, zwany też spisem z natury lub inwentaryzacją, to nieodłączny element zamknięcia roku podatkowego przez przedsiębiorców. Podatnicy prowadzący książkę przychodów i rozchodów, powinni przygotować go na koniec roku i pierwszy dzień stycznia. Jednak dla wielu to twardy orzech do zgryzienia. Jak się za to zabrać?

Supermarket Fot. Pixabay

Zakres, w jakim powinien być przeprowadzany remanent, jest precyzyjnie wskazany w § 27 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia KPiR.

Elementy remanentu

Podstawową zasadą sporządzania remanentu jest rzetelność, zgodność ze stanem rzeczywistym oraz należyta staranność. W związku z tym potrzebny jest odpowiednio przygotowany arkusz. W spisie z natury powinny znaleźć się przede wszystkim takie pozycje jak:

  • imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwa firmy),

  • data sporządzenia spisu,

  • numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury,

  • szczegółowe określenie towaru i innych składników podlegających inwentaryzacji,

  • jednostka miary,

  • ilość towaru, stwierdzona w czasie spisu,

  • cena w złotych i groszach za jednostkę miary,

  • wartość wynikająca z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową,

  • łączna wartość spisu z natury,

  • w przypadku wyksięgowania kosztu z KPiR w związku z jego nieopłaceniem w ustawowo przewidzianym terminie - wartość pomniejszenia, ze wskazaniem pozycji spisu z natury i pozycji w księdze, z którymi związane jest pomniejszenie,

  • klauzula "Spis zakończono na pozycji...",

  • podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu lub wspólników.

Zakres remanentu

Zakres, w jakim powinien być przeprowadzany spis z natury, jest precyzyjnie wskazany w § 27 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia KPiR.

W remanencie należy ująć takie składniki jak:

  • towary handlowe,

  • materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze,

  • półwyroby,

  • produkcję w toku,

  • wyroby gotowe,

  • braki i odpady.

Oprócz nich w inwentaryzacji powinny znaleźć się także te składniki majątku, które stanowią własność podatnika, ale fizycznie znajdują się poza przedsiębiorstwem. Przy dokonywaniu remanentu powinno się też ująć towary obce, znajdujące się w tym dniu w przedsiębiorstwie, podając jedynie ich ilość i określając właściciela, jednak już bez dokonywania wyceny.

Remanent a wycena

Wycenę remanentu sporządza się w celu wykazania go w księdze przychodów i rozchodów, według stałych zasad:

  • materiały i towary handlowe wyceniane są według cen zakupu lub nabycia, zaś w wyjątkowych przypadkach (na przykład jeśli uległy uszkodzeniu) według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe niż ceny zakupu lub nabycia,

  • półwyroby, wyroby gotowe i braki własnej produkcji wyceniane są według kosztów ich wytworzenia,

  • odpady użytkowe, jeżeli utraciły swoją pierwotną wartość w toku produkcji, wyceniane są według wartości oszacowanej; bierze się także pod uwagę ich przydatność do dalszego użytkowania.

Po dokonaniu wyceny i obliczeniu wartości końcowego spisu z natury, należy ująć go w księdze przychodów i rozchodów z datą 31 grudnia. Ale uwaga stanowi on także remanent początkowy i jest pierwszym wpisem do KPiR w nowym roku, z datą 1 stycznia.

Jeżeli w posiadaniu podatnika nie znajdują się żadne towary handlowe, materiały lub inne przedmioty, które podlegają inwentaryzacji, ma on obowiązek sporządzić tzw. remanent zerowy. Wtedy wpis do KPiR będzie miał wartość „zero”.