Rozszerzył dzięki temu katalog świadczeń przysługujących na podstawie tej ustawy o dodatek pielęgnacyjny finansowany z funduszu wypadkowego dla osób uprawnionych do renty z tego ubezpieczenia. Ponadto przyjęte poprawki uzależniają prawo do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego osób osobiście opłacających składki od braku zadłużenia w ZUS. (...)

Na wniosek senatorów skreślono przepis przyznający inspektorowi pracy status uczestnika postępowania przed sądem w sprawie o podwyższenie składki na ubezpieczenie wypadkowe. Z kodeksu pracy wykreślono zaś przepis upoważniający pracodawcę wraz z zakładową organizacją związkową do ustalania wysokości odszkodowania dla pracownika, który uległ wypadkowi przy pracy, za utratę lub uszkodzenie przedmiotów osobistego użytku lub niezbędnych do wykonywania pracy – z wyjątkiem aut i pieniędzy. Z kolei senackie poprawki do ustawy o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach (przewiduje ona świadczenia dla ofiar wypadków zaistniałych podczas wykonywania funkcji radnego, członka komisji rad, sołtysa, ławnika w sądzie, członka komisji wyborczej lub referendalnej) mają charakter głównie uściślający. Jedna z nich stwierdza, że ustawa zajmuje się nie tylko zasadami ustalania wysokości świadczeń, ale także ich przyznawania i wypłaty. Kolejna wyraźnie wskazuje, że jednorazowe odszkodowanie i renta z tytułu niezdolności do pracy nie przysługują, gdy wypadek nastąpił z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa poszkodowanego.

Obie ustawy wymagają jeszcze podpisu prezydenta.

Więcej: Rzeczpospolita, 2 listopada 2002, „Prawo co dnia”