Jak poznać żywność

Dnia 12 września 2002 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz innych ustaw (Dz. U. z 2002 r., Nr 135 poz. 1145). Zgodnie z nowymi przepisami termin „żywność” (środek spożywczy) obejmuje oprócz każdej substancji lub produktu przeznaczonego do spożycia przez ludzi, także napoje, wodę oraz gumy do żucia. Żywnością nie są m.in. produkty lecznicze, tytoń i wyroby tytoniowe, środki odurzające.

Środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego mogą być produkowane w zakładach przeznaczonych do ich produkcji lub na liniach technologicznych specjalnie przystosowanych do ich produkcji, ale tylko w zakładach produkujących również środki spożywcze lub produkty lecznicze.

Opakowania jednostkowe środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego powinny zawierać informacje dotyczące wartości odżywczej, natomiast w przypadku środków spożywczych powszechnie spożywanych obowiązek ten istnieje, jeżeli na opakowaniu znajduje się informacja bądź sugestia, że żywność posiada szczególne właściwości odżywcze. Obowiązek ten odnosi się także do sytuacji, gdy taka informacja tzw. oświadczenie żywieniowe, jest zamieszczana w prezentacji lub reklamie zwykłego środka spożywczego. Informacje zamieszczane na opakowaniach nie mogą:

1. wprowadzać konsumenta w błąd tekstem lub znakiem graficznym,
2. przypisywać środkowi spożywczemu właściwości lub działania, których nie posiada oraz właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczenia albo odwoływać się do takich właściwości.

Etykiety żywności zawierającej białka lub DNA z organizmów genetycznie zmodyfikowanych muszą zawierać informację „ten produkt zawiera organizmy genetycznie zmodyfikowane”. Wprowadzenie nowych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia podlega kontroli Głównego Inspektora Sanitarnego. Nadzór nad jakością zdrowotną żywności, procesem produkcji i obrotem tymi artykułami pod względem sanitarnym sprawują organy Inspekcji Sanitarnej.

Zezwolenia dla producentów żywności wydane na podstawie ustawy z 1970 r. zachowują ważność nie dłużej niż do końca 2002 r., natomiast pozostałe stracą ważność po wejściu Polski do Unii Europejskiej.